تبلیغات
جمال آفتاب - قضاوت درباره بلاهای دیگران

وفا کنیم و ملامت کشیم و خوش باشیم

که در طریقت ما کافریست رنجیدن

به پیر میکده گفتم که چیست راه نجات

بخواست جام می و گفت عیب پوشیدن                 حافظ

قضاوت نابه جا و نادرست درباره ی زندگی دیگران در دین مبین اسلام نکوهیده می باشد. چه بسیار جوانانی که سرزنش و ملامت آنها را بی ایمان کرده است. زیرا سرزنش و عتاب و توبیخ تیشه ای است که ریشه رابطه انسان با ارزش ها و عقایدش و نیز رابطه انسان ها با یکدیگر را قطع می کند.

آنچه در قرآن درباره قضاوت نکوهش شده، قضاوت زودهنگام و براساس حدس و گمان است: «یا أَیُّهَا الَّذینَ آمَنُوا اجْتَنِبُوا کَثیراً مِنَ الظَّنِّ إِنَّ بَعْضَ الظَّنِّ إِثْمٌ وَ لا تَجَسَّسُوا وَ لا یَغْتَبْ بَعْضُکُمْ بَعْضاً أَ یُحِبُّ أَحَدُکُمْ أَنْ یَأْکُلَ لَحْمَ أَخیهِ مَیْتاً فَکَرِهْتُمُوهُ وَ اتَّقُوا اللَّهَ إِنَّ اللَّهَ تَوَّابٌ رَحیم: اى کسانى که ایمان آورده‌‏اید! از بسیارى از گمان‌ها بپرهیزید، چرا که بعضى از گمان‌ها گناه است و هرگز (در کار دیگران) تجسّس نکنید و هیچ‌یک از شما دیگرى را غیبت نکند، آیا کسى از شما دوست دارد که گوشت برادر مرده خود را بخورد؟! (به یقین) همه شما از این امر کراهت دارید تقواى الهى پیشه کنید که خداوند توبه‌‏پذیر و مهربان است».( حجرات/ 12)

حضرت علی(علیه السلام) می فرمایند:

«ما کُلُّ مَفْتُونٍ یُعاتَبُ: هر شخص گرفتاری را نمی توان سرزنش کرد (چه بسا بی تقصیر باشد)». [1]

هر انسانی به راحتی می تواند دیگران را سرزنش کند؛ اما باید بدانیم که سرزنش و عتاب بسیار موجب می شود افراد را از خود برانیم؛ زیرا مردم طبیعتاً از افراد سرزنش کننده و ملامتگر نفرت دارند!

پدری می گفت: بچه ام سرطان دارد و هر هفته او را از شهرستان برای مداوا به تهران می برم و تمام سرمایه ام را خرج او کرده ام. این ها من را اذیت نمی کند؛ ام اینکه مردم می گویند به خاطر فلان گناه به این مصیبت دچار شده ای خیلی اذیتم می کند.

پناه بر خدا، آخر چگونه درباره علم و حکمت خداوند قضاوت می کنیم؟ به چه مجوزی بلاها و فتنه های دیگران را قضاوت می کنیم؛ مگر ما از علم خداوند آگهی داریم؟ شاید برای ترفیع درجه به این بلاها دچار شده است؟ شاید خداوند این بلا را به او داده است تا او را در بوته آزمایش قرار دهد و....

حرف بر سر این موضوع است که مواقعی که گناهی و خطایی از دیگران هم می بینیم نباید سریع جبهه بگیریم و شخصیت آن ها را سرکوب و سرزنش کنیم ...بایستی فرد را از این كار، بدون اینكه او را ملامت کرده باشیم، باز داریم ... کار بدش را بررسی کنیم نه کل وجود و شخصیت او را ...

و چه جمله ی زیبایی است که می گوید: پناه می برم به خدا، از عیبی که امروز در خود می بینم و دیروز، دیگران را به خاطر همان عیب ملامت کرده ام.

امام صادق(علیه السلام) در این رابطه تذکر زیبایی را می فرمایند: «مَن عَیَّرَ مؤمِناً بِذَنبٍ لَم یَمت حَتّى یَركَبَه : كسى كه مؤمنى را براى گناهى سرزنش كند، نمیرد تا خودش آن گناه را مرتكب شود». [2]

شخصی كه علاقه زیادی به سخنرانی برای دیگران و موعظه آن ها داشت روزی به بزرگی گفت اگر جایی برای سخنرانی نیاز بود مرا معرفی كنید آن بزرگ در جواب او فرموده بودند:

« آیا تا به حال برای خود منبر رفته ای » !!

---------------------------

1.      نهج البلاغه، حکمت 15.

2.      محمدی ری شهری، میزان الحكمة ، ح 14854
برچسب ها: قضاوت دیگران، بلاها و گرفتاری ها، ملامت کردن، عیب دیگران، فتنه، آزمایش الهی، رنجاندن،

تاریخ : یکشنبه 19 اردیبهشت 1395 | 06:00 ق.ظ | نویسنده : محمد رضا خلیلیان | نظرات
.: Weblog Themes By VatanSkin :.