تبلیغات
جمال آفتاب - انفاق، رنگ خداوند...

ارباب حاجتیم و زبان سوال نیست               در حضرت کریم تمنا چه حاجت است

      خداوند کریم است و انسان های کریم را دوست دارد. چه خوب است که انسان خود را به رنگ خداوند در بیاورد و ویژگی های الهی را به خود بگیرد. یکی از این ویژگی ها کریم بودن می باشد. اینکه انسان در زندگی اش ریزش داشته باشد و به فقرا و دردمندان انفاق و کمک کند.

آیه 261 سوره مبارکه بقره به بیان مسئله انفاق و آثار نیک آن پرداخته است .

«مَّثَلُ الَّذِینَ یُنفِقُونَ أَمْوَالَهُمْ فِی سَبِیلِ اللّهِ کَمَثَلِ حَبَّةٍ أَنبَتَتْ سَبْعَ سَنَابِلَ فِی کُلِّ سُنبُلَةٍ مِّئَةُ حَبَّةٍ وَاللّهُ یُضَاعِفُ لِمَن یَشَاءُ وَاللّهُ وَاسِعٌ عَلِیمٌ: کسانى که اموال خود را در راه خدا انفاق مى‌کنند، همانند بذرى هستند که هفت خوشه برویاند، که در هر خوشه، یکصد دانه باشد، و خداوند آن را براى هر کس بخواهد (و شایستگى داشته باشد) دو یا چند برابر مى‌کند، و خدا (از نظر قدرت و رحمت) وسیع، و (به همه چیز) داناست».
مسئله انفاق یکى از مهمترین مسائلى است که آیات قرآن کریم و دین مبین اسلام بر آن تاکید فراوان دارد که آیه فوق نخستین آیه از یک مجموعه آیات است که در سوره بقره پیرامون انفاق سخن مى‌گوید و شاید ذکر آن ها پشت سر آیات مربوط به معاد از این نظر باشد که یکى از مهمترین اسباب نجات در قیامت، انفاق و بخشش در راه خدا است
.

امام صادق (علیه السلام) در این باره می فرمایند:

«السَّخَاءُ مِنْ أَخْلَاقِ الْأَنْبِیَاءِ وَ هُوَ عِمَادُ الْإِیمَانِ وَ لَا یَكُونُ مؤمنا [مُؤمِنٌ‏] إِلَّا سَخِیّاً- وَ لَا یَكُونُ سَخِیّاً إِلَّا ذُو یَقِینٍ وَ هِمَّةٍ عَالِیَةٍ لِأَنَّ السَّخَاءَ شُعَاعُ نُورِ الْیَقِینِ- مَنْ عَرَفَ مَا قَصَدَ هَانَ عَلَیْهِ مَا بَذَلَ: سخاوت از اخلاق پیامبران و ستون ایمان است . هیچ مؤمنى نیست مگر آن كه بخشنده است و تنها آن كس بخشنده است كه از یقین و همّت والا برخوردار باشد ؛ زیرا كه بخشندگى پرتو نور یقین است . هر كس هدف را بشناسد بخشش بر او آسان شود .[1]

انفاق و گذشت، كلاسى است كه انفاق كننده، باید درس هاى بزرگى را با حركت و عمل تعلیم كند و زمینى است و زمینه سازى است كه باید در آن تخم ها بكارد و خرمن ها بردارد؛ خرمن هایى از آزادمنشى و تحقیق و شناخت و حركت و قدرت.

در دعای این روزهای ماه رجب می خوانیم«یا مَنْ یُعْطی مَنْ سَئَلَهُ یا مَنْ یُعْطی مَنْ لَمْ یَسْئَلْهُ وَمَنْ لَمْ یَعْرِفْهُ تَحَنُّناً مِنْهُ وَرَحْمَهً اَعْطِنی بِمَسْئَلَتی اِیّاکَ جَمیعَ خَیْرِ الدُّنْیا وَجَمیعَ خَیْرِ الاْخِرَهِ: ای که عطا کنی به هرکه از تو خواهدای که عطا کنی به کسی که از تو نخواهدو نه تو را بشناسداز روی نعمت بخشی و مهرورزیعطا کن به من به خاطر درخواستی که از تو کردم همه خوبی دنیا و همه خوبی و خیر آخرت را»

این صفت ذات الهی است که اینگونه با بندگانش برخورد می کند؛ یعنی قبل از اینکه بنده درخواست کند خداوند کریم عطا می کند.

وقتی که امام سجاد(علیه السلام) بدن مبارک امام حسین(علیه السلام) را در بوریا پیچیدند عده ای از بنی اسد زخم های کهنه بر شانه اباعبد الله(علیه السلام)  دیدند و از امام زین العابدین دلیل زخم ها را پرسیدند. حضرت فرمودند این ها به خاطر کیسه هایی است که پدرم بر شانه می گذاشت و به فقرا کمک می کرد.[2] حال سوال اینجاست. با چند بار کیسه بر شانه گذاشتن، کتف انسان زخم می شود و پینه می بندد؟. یک بار؟ ده بار؟ صد بار؟.....

-------------------

1.      بحارالأنوار(ط-بیروت) ج 68، ص355، ح1234.

2.      شیخ مفید، الارشاد، ج2، ص114.

معرفی منابع برای مطالعه بیشتر:

1.      آیت الله دستغیب، اخلاص و انفاق.

2.      داوود عارفی، انفاق در قرآن.

3.      جواد محدثی، انفاق.





طبقه بندی: اعتقادی،
برچسب ها: انفاق، کمک به محرومان، ویژگی مومنان، قرض به خداوند، اسباب نجات قیامت، فقرا و دردمندان، کریم بودن،

تاریخ : جمعه 17 اردیبهشت 1395 | 06:24 ق.ظ | نویسنده : محمد رضا خلیلیان | نظرات
.: Weblog Themes By VatanSkin :.