تبلیغات
جمال آفتاب - احترام به بزرگترها، احترام به خداوند...

مادرش آلزایمر داشت بهش گفت مادر یه بیماریداری باید به خاطر همین ببریمت آسایشگاه سالمندان
مادر گفت: چه بیماری‌ای؟
گفت: آلزایمر
گفت: چی هست؟
گفت: یعنی همه چی رو فراموش می‌کنی
گفت: انگار خودتم همین بیماری را داری
گفت: چطور؟
گفت: انگار یادت رفته با چه زحمتی بزرگتکردم، چقدر سختی کشیدم تابزرگ بشی، قامت خم کردم تا قد راست کنی پسر رفت توی فکر ...
برگشت به مادرش گفت: مادر منو ببخش
گفت: برای چی؟ گفت: به خاطر کاری که می‌خواستم بکنم
مادر گفت: من که چیزی یادم نمیاد

با خود می‌اندیشند آیا این حق ما بود که پس از سال‌ها خون دل خوردن و زحمت کشیدن برای تربیت فرزندان، اکنون که موقع ثمر و باردهی است در کنج زندانی به نام «خانه سالمندان» تنها و بی‌یار افتاده باشیم. آیا این رسم مسلمانی است. دینی که پیامبرش ارزشی فوق‌العاده برای سالمندان قائل بود و می‌گفت: «لیس منا من لم یرحم صغیرنا و یوقر کبیرنا؛ از ما نیست کسی که به کوچک ما رحم نکند و به بزرگ ما احترام نگذارد».
فردی که به سن پیری رسیده است بی‌تردید تجربه، درایت و علمش زیاد شده است و ممکن است مال و جاه او نیز زیاد باشد. لکن بی‌شک دچار ضعف در سلامتی و وضعیت جسمانی شده است که قرآن نیز در سوره روم آیه 54 بدان اشاره می‌نماید: «اللَّهُ الَّذی خَلَقَکُمْ مِنْ ضَعْفٍ ثُمَّ جَعَلَ مِنْ بَعْدِ ضَعْفٍ قُوَّةً ثُمَّ جَعَلَ مِنْ بَعْدِ قُوَّةٍ ضَعْفاً وَ شَیْبَةً یَخْلُقُ ما یَشاءُ وَ هُوَ الْعَلیمُ الْقَدیر: خداست آن کس که شما را ابتدا ناتوان آفرید، آن گاه پس از ناتوانی قوّت بخشید، سپس بعد از قوّت، ناتوانی و پیری داد. هر چه بخواهد می‌آفریند و هموست دانای توانا».
کوچک‌ترین کاری که فرزند برای پدر و مادر پیرش می‌تواند انجام دهد آن است که دلش را شاد سازد و اندوه نهفته در دلش را مرهم نهد. اندوهی که از تنهایی و بی‌کسی حکایت دارد و سخن از بی‌وفایی و بی‌معرفتی می‌گوید.
پیامبر اکرم (صلی الله علیه و آله) می‌فرمایند: «إنَّ مِن تَعظیمِ جَلالِاللّه عز و جل کَرامَةَ ذی الشَّیبهِ، وحامِلِ القُرآنِ، والإمامِ العادِلِ؛ احترام نـهادن بـه ریـش سـفید و قـرآن دان و پیشوای دادگر، بزرگداشت جلال و شکوه خداوند عز و جل است». [1]
امام صادق (علیهالسلام) می‌فرمایند: «لیسَ مِنّا مَن لَم یُوَقِّرْ کبیرَنا ویَرحَمْ صَغِیرَنا: از ما نیست کسی که به بزرگسالان ما حرمت ننهد و با خردسالانمان مهربان نباشد». [2]
قَالَ رَسُولُ اللَّهِ (صلی الله علیه و آله): «مَنْ عَرَفَ فَضْلَ شَیْخٍ کَبِیرٍ فَوَقَّرَهُ لِسِنِّهِ آمَنَهُ اللَّهُ مِنْ فَزَعِ یَوْمِ الْقِیَامَةِ وَ قَالَ مِنْ تَعْظِیمِ اللَّهِ عَزَّ وَ جَلَّ إِجْلَالُ ذِی الشَّیْبَةِ الْمومِنِ؛ کسی که فضیلت سالخوردگان و پیران را در یابد و به خاطر سِنش او را احترام کند؛ خداوند او را از عذاب روز قیامت در امان می‌دارد». [3]
امیدواریم در دنیای امروز که دیگر حرفی از نگه‌داشتن احترام بزرگترها نیست، این فضیلت اخلاقی فراموش‌شده در زندگی نسل جوان امروز نقش ببندد. باید احترام بزرگ‌ترها را حفظ کنیم و این را بدانیم که ما هم خودمان روزی پیر می‌شویم و موسفید. در این میان دوست داریم در آن موقع با ما چطور برخورد شود؟ با احترام گذاشتن به بزرگ‌ترها و موسفیدها با توجه به آنچه که در آموزه‌های دینی آمده است، رضایت خداوند را برای خود به ارمغان می‌آوریم. ان شا الله   

--------------------------

1.      محمد محمدی ری شهری، منتخب میزان الحکمة، ص 52، ح 384.

2.                محمد محمدی ری شهری، میزان الحکمة،ج 2،ص 106،ح 10084

3.      علامه مجلسی، بحارالأنوار، ج 72، ص 137، بابِ رحم الصغیر و توقیر الکبیر.

      معرفی منابع برای مطالعه بیشتر:

1.      عبدالله جوادی آملی، مفاتیح الحیاه

2.      ملأ احمد نراقی، معراج السعاده




طبقه بندی: اعتقادی،
برچسب ها: بزرگ ترها، احترام گذاشتن، ریش سفیدها، پدر و مادر، خانه سالمندان، رضایت خداوند، رضایت پدر و مادر،

تاریخ : جمعه 20 فروردین 1395 | 06:31 ب.ظ | نویسنده : محمد رضا خلیلیان | نظرات
.: Weblog Themes By VatanSkin :.